De digitale detox, mijn ervaringen van een zomer offline

Offline

Eind juli kondigde ik aan dat ik tijdens mijn vakantie even offline zou gaan. Een zelfopgelegde digitale detox. Heeeel erg nodig vond ik toen al, en nu terugkijkend nog meer ;-). Wat was ik vergroeid met mijn mobieltje zeg! Allemaal onder het mom van werk natuurlijk, maar ja, het eindeloos scrollen op Facebook en Instagram heeft daar natuurlijk niet heel veel mee te maken. Ongemerkt zat ik wel heel veel tijd online.

De vakantie

We gingen met zijn vieren naar Costa Rica, een echte droomvakantie. Wat een schitterend land is dat. De natuur is overweldigend, zo groen, zo divers, zo mooi. Prachtige kusten en landschappen gezien, maar wat het vooral zo bijzonder maakt zijn alle dieren die er rond lopen, vliegen en zwemmen. Van dolfijnen, schildpadden en zelfs een walvis met jonkie, van brulapen, slingerapen, neusbeertjes, heel veel luiaards tot de meest schattige otters met jonkies, te veel om op te noemen. Wat geweldig allemaal.

Maar goed, drie weken zonder mobiel was het idee. Omdat we in drie weken op 9 verschillende plekken gingen slapen, vond ik het sowieso wel een goed idee om light te reizen. Iedereen een koffertje dat als handbagage mee mag, en een rugzakje. Heel veel kon er dus niet mee. Omdat we allemaal lezers zijn, kochten we nu ook voor de kinderen een eigen e-reader. Met ons Kobo+ abonnement hadden we giga veel keus in boeken, echt een aanrader. Voordeel van allemaal een e-reader was ook dat er niet perse andere schermpjes mee hoefden. In vorige vakanties met de auto namen we vaak 2 i-pads mee, waar de kinderen op konden lezen, en natuurlijk ook spelletjes op deden.

Alle schermpjes in de ban

Omdat onze iPad ten eerste best zwaar is, en ten tweede diefstalgevoelig, en drie als er 1 mee gaat de ander natuurlijk ook mee moet,  was het een goed excuus om ook die thuis te laten. De smartphones van de kinderen mochten ook niet mee. Uiteraard werd hier wat over gemopperd voor vertrek. Maar omdat wij ook niet op onze schermpjes mochten, was het uiteindelijk helemaal ok. En vonden we het allemaal fijn.

digitale detox: de afkick verschijnselen

De eerste dag off line ging nog even fout. Urenlange vertraging op Dusseldorf, dus toch nog even online geweest. Afkickverschijnselen zullen we maar zeggen, ik ben ook maar een mens. Maar daarna de apps die ik niet wilde openen van mijn telefoon verwijderd, en dat was even slikken. Ik was er de eerste 2 dagen nog best onrustig van. Omdat we onze aansluiting gemist hadden, bleven we een nachtje in Atlanta. Niet de bedoeling, maar wel leuk. Bij het ontbijt giga american pancakes, ik had de telefoon al klaar om er even een fotootje van te maken voor Facebook. Oh nee, dat mocht niet…

Wat je er voor terug krijgt…

Gelukkig ging die onrust ook al snel weg. De onrust om zelf iets te plaatsen duurde trouwens langer dan het gevoel te willen checken wat de rest van de wereld aan het doen was. Gek eigenlijk. En daarna was het heerlijk rustig, vooral in mijn hoofd. Heel veel tijd om spelletjes te doen (ik kan geen Beverbende meer zien), uit het raam te staren, te dagdromen, boeken te lezen en avonturen te beleven. Precies wat de bedoeling was. En ook om je kinderen samen te zien spelen, te lezen en 3 weken lang niet om schermpjes/ fortnight/ telefoon/ tv te horen zeuren. Wat zalig. Het was er niet, dus ze vroegen er ook niet om. Ze hebben heerlijk met z’n tweeën urenlang gespeeld, in plaats van dat ze allebei met een koptelefoon om de bank naast elkaar in hun eigen schermpje verstopt zitten. Wat mij betreft houden we dit er dus gewoon in.

En ok, ik heb wel een jaloers naar de buren gekeken waarbij een hele familie in zijn telefoon zat, terwijl wij voor de 8e x die dag Beverbende aan het spelen waren, maar soi. Ik ben vooral heel vaak blij geweest omdat wij met z’n allen iets aan het doen waren in plaats van op schermpjes aan het kijken waren. Want let er maar eens op, hoe vaak zit jij met je hele gezin online, of als je om je heen kijkt op een terrasje, hoe vaak gaan mensen niet zitten en pakken allemaal hun mobiel?

Bewustzijn

Het heeft mij in elk geval bewust gemaakt van hoe heerlijk het is om niet afhankelijk te zijn van je mobiel. En ja, de insta en Facebook app staan inmiddels er wel weer op na 5 weken afwezigheid. Maar op het tweede scherm, zodat ik ze niet meer automatisch open. En tot nu toe lukt het me om tijdens werkuren max 3 x per dag te kijken. En ik denk dat het daar vooral om gaat. Bewustwording. Natuurlijk leven we nu in een tijd waarbij je nou eenmaal bijna niet zonder je telefoon kunt omdat het zoveel functies heeft in je leven. Het gaat allang niet meer om allen bellen en bereikbaar zijn. Maar wat je wel kunt doen, is bewuster omgaan met al die functies. Wanneer wil JIJ het wel of niet. Want als jij in de digitale wereld bent, ben je niet in de echte wereld. En daar gebeuren toch meestal de dingen die je niet wilt missen.  Ik ben heel benieuwd hoe jij hier over denkt en mee omgaat, laat het me weten in de comments!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*